Co to jest miłorząb?

Miłorząb jest
drzewem, które może
żyć do dwóch tysięcy lat i osiągać wysokość do 36 metrów. Ma krótkie gałęzie z liśćmi w kształcie wachlarzy. Rodzi
niejadalne owoce, które wydzielają silny, nieprzyjemny zapach. Pestka tych owoców jest za to jadalna. Występuje na stanowiskach naturalnych wyłącznie w południowo-wschodniej części Chin, skąd w wieku XI został rozpowszechniony w innych prowincjach Chin i Japonii, najpierw jako drzewo owocowe (jadalny zarodek - pestka), głównie przez buddyjskich mnichów, a następnie jako drzewo ozdobne w innych rejonach świata.
Roślina długowieczna.

Do Europy miłorząb został sprowadzony w pierwszej połowie XVIII wieku. W Polsce gatunek dosyć często spotykany w parkach i ogrodach jako
drzewo ozdobne, odporne na mrozy. Najstarsze osobniki na terenie Polski mają ponad 100 lat, drzewa o wysokości ponad 20 metrów wysokości i 1 metrze pierśnicy nie należą do rzadkości.
W Chinach i Japonii sadzi się Ginko w świątyniach taoistycznych, buddyjskich i shintoistycznych. Święte drzewo ma od najdawniejszych czasów wielkie znaczenie jako roślina lecznicza stosowana w medycynie chińskiej.

W Japonii niedojrzałe nasiona przypieka się i stosuje jako doskonały
afrodyzjak dla mężczyzn. Podobno dodaje sił w podbrzuszu. Kto publicznie spożywa nasiona miłorzębu, daje do zrozumienia, że jest skłonny do
przygód erotycznych.
Zastosowanie miłorzębu japońskiego (Ginko biloba):
- Zmniejsza on szkody, jakie przynosi starzenie się, szczególnie w układzie krwionośnym i nerwowym
- Wzmacnia naczynia krwionośne, dlatego jest często zalecany osobom starszym z objawami demencji takimi jak: dezorientacja, utrata pamięci, bóle głowy, depresja, zawroty głowy, szum w uszach
- Pomaga ludziom skarżącym się na skurcze nóg spowodowane upośledzonym przepływem tętniczym
- stosowany w profilaktyce choroby wieńcowej serca, udaru mózgu, demencji
- Ma silne właściwości antyoksydacyjne, ochrania więc centralny układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy przed miażdżycą i spowalnia proces starzenia
- Zmniejsza agregację płytek krwi co skutkuje poprawą krążenia nawet przy istniejącej już miażdżycy
- Skutecznie zapobiega pogorszeniu się wydolności umysłowej u osób starzejących się
Uwaga!!!
- W sporadycznych przypadkach obserwowano: rozstrój żołądka, bóle i zawroty głowy
- Ponieważ miłorząb zmniejsza agregację płytek krwi, występuje więc pewne ryzyko wewnątrzczaszkowych krwotoków. Należy zachować szczególną ostrożność łącząc go z lekami zmniejszającymi agregację płytek krwi (aspiryna, warfaryna).

Dzisiejsza nauka docenia liczne zalety miłorzębu, zarówno profilaktyczne, jak i lecznicze. Wyciąg z liści tego drzewa jest obecnie jednym z najbardziej rozpowszechnionych leków pochodzenia naturalnego, stosowanych w Europie. W samych tylko Niemczech w 1988 roku lekarze przepisali ponad 5 milionów recept na preparaty Ginkgo. W liściach miłorzębu wykryto obecność wielu unikatowych substancji czynnych. Każda z nich działa na organizm w inny sposób. Właśnie
dlatego zakres działania leczniczego Ginkgo jest taki szeroki.
Największą grupę zawartych w liściach miłorzębu związków chemicznych stanowią
glikozydy flawonowe (kemferol, kwercetyna, izoramneryna) oraz
terpeny (bilobahdy i ginkgolidy A, B, C), które uzupełniają wzajemnie swoje działanie. Ponadto w roślinie tej znajdują się
proantocyjanidyny, lignany olejki eteryczne, garbniki oraz wiele innych, mniej znanych substancji czynnych.