Czosnek (Allium) jednoroczna roślina należąca do rzędu liliowych z rodziny amarylkowatych. Jest kuzynem cebuli, pora, szczypiorku i szalotki. Na świecie uprawia się ponad 300 gatunków czosnku.

Czosnek w medycynie:

bylina ta o cebuli (główce) złożonej z cebulek (ząbków), łodydze wzniesionej, zakończonej baldachem zawierającym oprócz kwiatów liczne cebulki. Kwiatostan okrywa początkowo łuskowata pochwa. Silny zapach powodują zawarte w czosnku olejki sulfidowe, zawierające substancje o przeciwbakteryjnym, co z powodzeniem wykorzystuje dzisiejsza medycyna.

Stosowanie czosnku:

• ODMŁADZA CAŁY ORGANIZM
• ZAPOBIEGA ZAWAŁOWI SERCA
• ZAPOBIEGA UDAROWI MÓZGU
• OBNIŻA I STABILIZUJE CIŚNIENIE TĘTNICZE KRWI
• WZMACNIA I UELASTYCZNIA NACZYNIA KRWIONOŚNE
• OCZYSZCZA ORGANIZM ZE ZBĘDNYCH TŁUSZCZÓW I OSADÓW WAPNIOWYCH A CO ZA TYM IDZIE USUWA ZŁY CHOLESTEROL
• ZAPOBIEGA WRZODOM ŻOŁĄDKA
• DZIAŁA PRZECIWGRZYBICZO I BAKTERIOBÓJCZO
• ZAPOBIEGA PRZEZIĘBIENIOM I PRZEWLEKŁYM CHOROBOM GÓRNYCH DRÓG ODDECHOWYCH
• POPRAWIA WZROK
• ZAPOBIEGA WYPADANIU I SIWIENIU WŁOSÓW

Czosnek jako afrodyzjak:

Czosnek również był często chwalony jako afrodyzjak. Rzymianie na przykład poświęcili go bogini płodności Ceres i sporządzali z niego napój miłosny z dodatkiem odrobiny kolendry. W wielu starych książkach zielarskich można wyczytać, że roślina ta pobudza do nierządu. Poza tym leczy impotencję spowodowaną złymi czarami. Podobno spożywanie posiłków z dużą ilością czosnku ma często działanie erotyzujące.

Czosnek w kuchni:

Nie można również zapominać o kulinarnych zaletach czosnku. Stosowany do tłustych mięs, takich jak wieprzowina i baranina, znacznie poprawia ich smak. Można go też używać do drobiu, królików i dziczyzny. Bez czosnku nie obejdzie się też wiele popularnych gatunków wędlin.

Historia:

Znany był już ok. 6000 lat temu w Środkowej Azji, skąd właśnie pochodzi Starożytni Egipcjanie wielbili czosnek, o czym świadczą gliniane jego modele znalezione w piramidzie Tutenhamona. Czosnek posiadał dużą wartość — był nawet używany jako pieniądz. Już wtedy czosnek zdobył dużą popularność. Uprawiali go również Asyryjczycy, Grecy, Hebrajczycy i Arabowie. Rzymianie wierzyli, że zwiększa sprawność bojową żołnierzy. Hipokrates polecał go jako lekarstwo w schorzeniach układu pokarmowego i oddechowego. Zalety czosnku doceniła także medycyna ludowa.

Skład czosnku:

Dopiero jednak w 1944 r. rozszyfrowano skład czosnku i poznano dokładnie substancje lecznicze. Wyizolowano allicynę - substancję nadającą zapach i zarazem działającą przeciwbakteryjnie. Allicyna i trójsiarczek dwuallilu, który również występuje w czosnku, ma tak silne działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne, że ujawnia się ono nawet w rozcieńczeniach typu 1:25 000! Siarkowe związki lotne, które odkryto w czosnku wykazują natomiast wysoką skuteczność leczenia przeziębień i infekcji układu oddechowego.
Świeże główki czosnku zawierają około 60% wody, 32% węglowodanów i 6,45% białka. Spośród witamin w największej ilości obecna jest witamina C. Świeże, obrane już ząbki czosnku zawierają ok. 31 mg witaminy C/100 g produktu. Czosnek dostarcza również nieco witamin z grup B (zwłaszcza witaminy B1). Wśród składników mineralnych na uwagę zasługuje dość duża zawartość potasu (400 mg/100 g produktu), żelaza (1,7 mg/100 g produktu), magnezu (25 mg100 g produktu) i fosforu (153mg/100g produktu). Kaloryczność czosnku jest dość duża i wynosi146 kcal/100 g produktu, jednak nie jest to wadą, biorąc pod uwagę fakt, iż głównie stosuje się go jako przyprawę.

Działanie:

Działa tonizująco i odmładzająco. Służy jako pożywienie, przyprawa, lek. Substancje czynne zawarte w ostrym olejku eterycznym o charakterystycznym zapachu działają jak antybiotyk i aktywizują komórki. Czosnek jest silnym środkiem przeciwmiażdżycowym i obniżającym ciśnienie tętnicze, a także dezynfekującym jelita i używanym w przypadkach zaburzeń jelitowych oraz podczas epidemii grypy. Działa żółciopędnie i przeciwpasożytniczo. Łagodzi również podrażnienia wywołane ukłuciami owadów, ale w razie zbyt długiego stosowania może spowodować egzemę. Spożywanie 2-3 ząbków czosnku dziennie zmniejsza ryzyko zawałów.

Uwaga!!!

Należy pamiętać jednak, że większe ilości czosnku mogą powodować wzdęcia. Nadmierne spożywanie czosnku może również mieć niekorzystny wpływ na mięsień wątroby, u niektórych osób wywoływać nawet reakcje alergiczne.

• Nie jedz zbyt dużo czosnku - może to wywołać ból brzucha.
• Jeśli stosujesz zbyt dużo świeżego lub suszonego czosnku możesz dostać wysypki lub innego podrażnienia skóry.
• Jeśli wiesz, że masz problemy z krzepnięciem krwi ogranicz spożycie czosnku, jest to szczególnie ważne jeśli czeka Cię zabieg operacyjny. Duża ilość czosnku może zwiększyć ryzyko krwawienia.
• Jeśli jesteś w ciąży lub jeśli karmisz zasięgnij porady swojego lekarza, czy możesz zażywać duże ilości czosnku. Mogą one bowiem powodować skurcze macicy a nawet poronienie.

Gatunki czosnku:

Czosnek ogrodowy należy do botanicznego rodzaju Allium sp. podobnie jak cebula, por i szczypiorek. Jest byliną o cebuli złożonej z małych cebulek zwanych ząbkami.

Z gatunków dziko rosnących w Polsce wymienić należy czosnek niedźwiedzi (Allium ursinum), występujący w lasach bukowych w górach i na sąsiadującym niżu, czosnek siatkowaty (Allium victorialis), rosnący przede wszystkim w górach, np. w Bieszczadach, czosnek zielonawy (Allium oleraceum) pojawiający się na niżu w murawach i zaroślach oraz czosnek winnicowy (Allium vineale), częsty chwast polny.
Czosnek z poszczególnych odmian różni się składem chemicznym, zawartością olejków, co jest uzależnione od warunków terenowych: np. czosnek z okolic górskich (Podhale) zawiera ponad 50% więcej olejków od czosnku typu nizinnego (Topola Pińczowska). Jednak po zmianie stanowiska uprawowego różnice te znacznie się zacierają. Czosnek rośnie prawie we wszystkich strefach klimatycznych. Ma jednak duże wymagania, jeśli chodzi o glebę. Najkorzystniejsze warunki uprawy to duża wilgotność gleby i duże nasłonecznienie. Potentatami w uprawie czosnku są takie kraje jak: Hiszpania, Indie, Egipt, Włochy, Turcja.

Kuracje czosnkowe w medycynie naturalnej:

ELIKSIR MŁODOŚCI - MIKSTURA TYBETAŃSKA

Bibliografia:
Wykorzystano fragmenty artykułu Magdaleny Makarewicz-Wujec, Małgorzaty Kozłowskiej-Wojciechowskiej, Czosnek W: Żyjmy dłużej, 11/1998.